Μόλις ανέβεις στην κορυφή της Μεσοχώρας, στο Σταυρό, θα αντικρίσεις, κοιτώντας νότια σε μικρή απόσταση τα Βαρκά. Μικρός συνοικισμός που δεν αναγνωρίστηκε διοικητικά ως τέτοιος. Εκεί κατοικούσανοι οικογένειες: Μαυρομύτη, Λάμπρου ( Φουρλαίοι, Πατακαίοι), Κωστούλα ( Τσακναίοι), Καλογιάννη, Τάτση, Τζαφόλια, Αθ. Γλαβά. Φτωχοί κάτοικοι, δεν είχαν τα μεγάλα τσελιγκάτα όπως στον Πλάτανο και τα Σπίτια.

   Άνθρωποι φτωχοί και ταπεινοί, που έβοσκαν τα λιγοστά ζωντανά τους στις γύρω πλαγιές, που καλλιεργούσαν λίγο τριφύλλι για τα ζώα τους. Για το χειμώνα αποθήκευαν σε θημωνιές αγριόχορτα και μπάτσες από έλατο.Στους μικρούς κήπους που είχαν έσπερναν φασόλια για χλωρά πασταλάκια και λίγα ξερά. Αλλά και κολοκυθιές για τις πίτες του χειμώνα. Από το ζ΄νάρια(τοίχους) κρέμονταν τα κολοκύθια μεγαλώνοντας. Και σε μια γωνιά στο κατώι τα κολοκύθια ήταν μαζεμένα. Τα μικρά παιδιά περίμεναν πότε η μάνα τους θα φτιάξει κολοκυθόπιτα, να κόψει το κολοκύθι, να πάρουν τη γκούσια, να τη δέσουν με μια κλωστή και να τη σέρνουν φορτωμένη πετραδάκια ή ξυλαράκια.
   Τα νερά στα Βαρκά είναι αρκετά απ΄ όπου και το όνομα΄ μέρος βαρκό.Το μεγάλο ρέμα που βγάζει στις Κρανιές κάλυπτε τις ανάγκες για πότισμα με αυλάκι που είχαν βγάλει. Αλλά και το μικρό ρέμα με το νερό από τις Αλαταριές εξυπηρετούσε τα διπλανά χωράφια.
Περίφημη για το νερό της η βρύση στις Αλαταριές ακόμα και σήμερα είναι σημείο αναφορά για τα Βαρκά. Μια προσπάθεια που έγινε παλαιότερα από την Κοινότητα να μεταφέρει το νερό στο χωριό για ύδρευση, αποτράπηκε μετά από σθεναρή αντίδραση των κατοίκων.
Για τη θέση Βαρκά σχεδιάζεται και ο αναμενόμενος νέος οικισμός της Μεσοχώρας μετά τη δημιουργία του φράγματος.

Τυχαίες εικόνες

meso13.jpg

Αναλυτικά ο καιρός ΕΔΩ