Η συγκρότηση των ορεινών οικισμών δημιουργήθηκε καλύπτοντας πρωταρχικά τις ανάγκες των ανθρώπων. Ήταν δύσκολο να δημιουργηθούν μεγάλοι, ενιαίοι οικισμοί λόγω τους εδάφους αλλά και των αναγκών. Έτσι βλέπουμε πως ο φυσικός κατακερματισμός της καλλιεργήσιμης γης σε συνδυασμό με τον πλούτο των βοσκοτόπων ήταν παράγοντες που συνέβαλλαν στη δημιουργία μικρών συνοικισμών γύρω από το κυρίως χωριό. Αυτό συνέβη και στην περιοχή του Ασπροποτάμου. Βλέπουμε γύρω από ένα κεντρικό, μεγάλο οικισμό να υπάρχουν μικρότεροι συνοικισμοί. Οι μικροί συνοικισμοί καλύπτουν κυρίως βιοποριστικές ανάγκες, ενώ οι κεντρικοί,  μεγάλοι οικισμοί  κοινωνικές.

   Στη Μεσοχώρα γύρω από το κυρίως χωριό δημιουργήθηκαν οι συνοικισμοί  ΠΛΑΤΑΝΟΣ [ή Εξοχή],  ΣΠΙΤΙΑ και ΤΟΥΡΝΟΣ. Μάλιστα ο Πλάτανος λειτουργούσε και ως θερινός συνοικισμός αφού πολλές οικογένειες το καλοκαίρι κατοικούσαν στο σπίτι τους στον Πλάτανο κοντά στα κοπάδια τους, ενώ το χειμώνα όσες οικογένειες δεν ακολουθούσαν τα κοπάδια στα χειμαδιά, κατέβαιναν στο χωριό.

   Ο ΤΟΥΡΝΟΣ ήταν ο μικρότερος σε έκταση αλλά και σε πληθυσμό συνοικισμός. Είναι άγνωστο πώς προήλθε το όνομά του. Βρίσκεται ανατολικά της Μεσοχώρας, μετά τη διασταύρωση προς Ν. Πεύκη και καταλαμβάνει το ρέμα της ΓΚΟΥΡΑΣ και το "δέλτα" αυτής επί του Βαθυρεμιώτη ποταμού.

 
Κι εδώ τα σπίτια δεν ήταν χτισμένα σε ένα ενιαίο μέρος αλλά στα χωράφια του καθενός. Στη περιοχή του ρέματος της Γκούρας είχαν εγκατασταθεί μόνο οι ΛΕΟΝΤΑΡΑΙΟΙ [ΛΟΡΙΔΑΙΟΙ]. Στην Ανατολική πλευρά και κάτω από τη σάρα είχε εγκατασταθεί ο ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ του Αθανασίου (γεν.1852) ο οποίος είχε χτίσει ένα σπίτι δύο δωματίων που κληρονόμησαν, από ένα δωμάτιο, οι δύο γιοι του. Αργότερα ο γιος του ΛΕΩΝΙΔΑΣ ή ΗΛΙΑΣ (γεν.1886) γκρέμισε το δικό του δωμάτιο και έχτισε μεγάλο σπίτι, κατά μήκος της πλαγιάς, με ένα δωμάτιο κατώι και δύο δωμάτια στο ανώι. [κλασικό σχέδιο στην περιοχή που επέβαλε και το επικλινές έδαφος). Αργότερα ακολούθησε και ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ (1891-1983) ο οποίος έχτισε παρόμοιο σπίτι δίπλα στον αδελφό του. Σήμερα σωρός ερειπίων.

   Βαθύτερα στο ρέμα, όπου υπήρχε και καλλιεργήσιμη έκταση, στο ριζό, ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ του Ηλία (1904-1959), είχε φτιάξει σπίτι δίπατο, όπως και των άλλων Λεονταραίων, όπου μεγάλωσε η πολύτεκνη, ορφανή από τον ίδιο οικογένειά του. Εδώ κατοικούσε μέχρι το 1970 ο ΗΛΙΑΣ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ του Γεωργίου, ενώ το σπίτι παραμένει μέχρι σήμερα όρθιο. Μέσα στο ρέμα της Γκούρας υπήρχαν καλλιεργήσιμα και ποτιστικά χωράφια και στις δύο πλευρές του ρέματος αλλά και μέχρι πάνω στη θέση Κορομηλιά όπου καλλιεργούσαν οι Τζαφολαίοι. Καλλιεργούσαν κυρίως τριφύλλι για τις ανάγκες των ζώων αλλά και καλαμπόκι, φασόλια για τις διατροφικές ανάγκες των οικογενειών. Με τη δημιουργία του αμαξιτού δρόμου, τα μπάζα κατέστρεψαν τα χωράφια κυρίως στην Ανατολική πλευρά του ρέματος.

   Πάμε τώρα κάτω στο "δέλτα" του ρέματος.
Τα φερτά υλικά του ρέματος της Γκούρας και στη σμίξη με το Βαθυρεμιώτη {παραπόταμο του Ασπροπόταμου} δημιούργησαν μια εύφορη καλλιεργήσιμη περιοχή. Αυτό το μικρό "δέλτα" του ρέματος χωριζόταν, από τα νερά του ρέματος, σε δύο κομμάτια. Στο Ανατολικό μέρος, προς τη Ν. Πεύκη είχαν εγκατασταθεί σε δύο σπίτια τα αδέλφια Γιωργάκης και Στύλιος [1879-1951] ΚΑΤΑΡΑΧΙΑΣ του Αθανασίου. Παραπέρα δύο άλλα σπίτια. Το ένα του Γιάννη ΤΣΙΟΥΡΗ [γεν.1880] που συνέχισε να κατοικεί ο γιος του Γιώργος (1908-1996) [γνωστός και ως ΝΑΝΟΣ]. Το άλλο ήταν του Κωσταντή ΤΣΙΟΥΡΗ του Γεωργίου, [γεν. 1884] που αργότερα μετακόμισε στο Φορτώσι ως γαμπρός.
   Στο Δυτικό μέρος, προς τη Μεσοχώρα, κατοικούσαν οι ΞΗΝΤΑΡΑΙΟΙ΄ τα πέντε παιδιά του Αποστόλη Ξηντάρα. Στο ριζό ήταν τα σπίτια του ΜΙΧΑΛΗ [γεν.1870] και του ΙΩΑΝΝΗ και δίπλα ο Νάσιος Ξηντάρας, γιος του ΧΡΗΣΤΟΥ Απ. ΞΗΝΤΑΡΑ. Χαμηλότερα είχαν σπίτια ο ΦΙΛΙΠΠΑΣ [1876-1949] και οι γιοι του ΚΩΣΤΑΝΤΟΥΛΑ ΞΗΝΤΑΡΑ, ο Φώτιος και ο Λεωνίδας. Η περιοχή του "δέλτα" ήταν εύφορη από τα φερτά υλικά και τα ποτιστικά χωράφια, από τη Γκούρα και το Βαθυρεμιώτη, έδιναν πλούσια σοδειά σε καλαμπόκι {κυρίως}, φασόλια και τριφύλλια. Οι Ξηνταραίοι όμως είχαν και κτηνοτροφία και κατέβαιναν για χειμαδιά στο Τεκελί = Μικρό Βουνό Λάρισας. Σήμερα οι απόγονοι του Βασίλη Καταραχιά κρατούν λειτουργικό το προγονικό τους σπίτι.

   Ο ΤΟΥΡΝΟΣ είναι σήμερα μια ανάμνηση γι αυτούς που σε μια οργιά γης έθρεψαν τα όνειρά τους για μια καλύτερη ζωή των ίδιων και των απογόνων τους. Κι αυτό το πέτυχαν με την εργατικότητά τους και το πάθος τους για δημιουργία.


ΥΓ:Ευχαριστώ θερμά τον ΗΛΙΑ Γεωργ. ΛΕΟΝΤΑΡΗ για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε.

ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Μεσοχώρα 2019

Τυχαίες εικόνες

acheloos2.jpg

Αναλυτικά ο καιρός ΕΔΩ

Πεταλούδες στο χωριό

im5.jpg